ΑΘΗΝΑ (ΕΔΟ): Ασημάκη Φωτήλα 3, Πεδίον Άρεως, Αθήνα :: 210-8816137
ΡΑΦΗΝΑ (ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ): Νικηφόρου Μανδηλαρά 9, Ραφήνα :: 22940-22002
Mar 11

Η διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη) αναπτύσσεται διαφορετικά από την σχιζοφρένεια.

Μια πρόσφατη έρευνα από μία Δανέζικη ερευνητική ομάδα, δείχνει ότι οι αρχικές διαγνώσεις που δίνονται σε ασθενείς με τελική διαγνωση διπολικής διαταραχής είναι αξιοσημείωτα διαφορετικές από αυτές που δίνονται σε ασθενείς με σχιζοφρένεια.

Μια διάγνωση διπολικής διαταραχής τήνει να προηγείται από άλλες άλλες διαγνώσεις συναισθηματικών διαταραχών, αναφέρουν ο Søren Martin Andersen (Aalborg University Hospital, Δανία) και συνεργάτες. Επίσης, οι ασθενείς με σχιζοφρένεια συχνά λαμβάνουν μια αρχική διάγνωση για συναισθηματική διαταραχή, αλλά πιο συχνά λαμβάνουν διάγνωση ψύχωσης εκτός από σχιζοφρένεια, ή διαταραχή κατάχρησης ουσιών.

Εν συνόλω, το 69,3% ενός δείγματος 784 ασθενών με διπολική διαταραχή, που προέκυψε από μια εθνική βάση δεδομένων, είχαν ήδη μια ψυχιατρική διάγνωση, όπως και το 76,6% 1667 ασθενών με σχιζοφρένεια. Το υψηλό ποσοστό προηγούμενων διαγνώσεων φανερωνει ότι η διπολικη διαταραχη και η σχιζοφρενεια ειναι “σοβαρες ψυχικές ασθένειες οι οποίες αναπτύσσονται σταδιακά», γράφουν οι ερευνητές στο BMC Psychiatry.

Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός ότι πολύ λίγες από τις προηγούμενες διαγνώσεις δώθηκαν κατά τη παιδική ή εφηβική ηλικία, με τις πρώτες διαγνώσεις να μην έχουν δωθεί στους ασθενείς πριν την ηλικία περίπου τον 22-23 ετών. Οι ερευνητές λένε ότι το γεγονός αυτό δεν φανερώνει απαραίτητα ότι δεν έγινε αντιληπτή η διαγνωσή τους. Είναι πολύ πιθανό ότι ένας σημαντικός αριθμός ασθενών δεν είχε ξεκάθαρα ψυχιατρικά συμπτώματα. Αυτοί οι ασθενείς «μπορεί να μην πληρούσαν ακριβώς τα διαγνωστικά κριτήρια, αλλά μπορεί αργότερα να θεωρήθηκαν ασθενείς επειδή εμφάνισαν προδρομικά στοιχεία κάποιας νόσου».

Επισήμαναν επίσης και τα χαμηλά ποσοστά προηγούμενων διαγνώσεων διαταραχής ελλειματικής προσοχής και υπερκινητικότητας σε ασθενείς με διπολική διαταραχή (4.2%), κάτι το οποίο δεν βρίσκεται σε συμφωνία με την γνώμη ότι η διπολική διαταραχή στη παιδική ηλικία συχνά συγχέεται με τη διαταραχή ελλειματικής προσοχής και υπερκινητικότητας.

Ανάμεσα στους διπολικούς ασθενείς, το 46.6% είχαν μια προηγούμενη διάγνωση συναισθηματικής διαταραχής, κατά κύριο λόγο κατάθλιψη, σε ποσοστό 41,5%. Οι ασθενείς με σχιζοφρένεια λάμβαναν πιο συχνά διάγνωση μιας ψυχωσικής διαταραχής, σε ποσοστό 41,4% σε σύγκριση με το 14.2% των διπολικών ασθενών, αλλά έιχαν και αυτοί υψηλά ποσοστά συναισθηματικών διαταραχών, στα 28.0%, με την κατάθλιψη να είναι πάλι η πιο κοινή διαταραχή.

Παρ’όλα αυτά, οι ασθενείς με σχιζοφρένεια ήταν πιο πιθανό να διαγνωσθούν με διαταραχή κατάχρησης ουσιών, με ποσοστό 26.9%, σε σύγκριση με το 16.1% των διπολικών ασθενών.

Συμπερασματικά, η παρούσα ερευνητική ομάδα θεωρεί ότι είναι σκόπιμο, οι ασθενείς που έχουν λάβει διάγνωση συναισθηματικής διαταραχής, να παρακολουθούνται για πιθανή άρχουσα διπολικότητα, και αυτοί με ψύχωση ή διαταραχές κατάχρησης ουσιών για σχιζοφρένεια.

Διαγνώσεις οι οποίες προκλήθηκαν ως αντιδράση σε στρεσογόνες καταστάσεις ήταν πολύ συχνές και σε διπολικούς και σε ασθενείς με σχιζοφρένεια, και έφτασαν σε ποσοστό 26,3% και 26,6% αντιστοίχως, κάτι το οποίο, σύμφωνα με τους ερευνητές αντανακλά μια γενική αυξημενη ευαλωτότητα στο στρες σε αυτούς τους ασθενείς.Έμφαση δίνεται επίσης και στη συχνή παρουσία διαταραχών προσωπικότητας, μια διάγνωση που δίνεται στο 22% περίπου και των δύο ομάδων.

Τέλος, οι ερευνητές αναφέρουν ότι μπορεί να είναι σκόπιμο να διερευνηθεί πόσες από υτές τις διαταραχές αποτελούν συννοσηρές καταστάσεις παρά μια προηγοαύμενη διάγνωση.

 

Αρχική μελέτη : Andersen, S. M., Randers, A., Jensen, C. M., Bisgaard, C., & Steinhausen, H. C. (2013). Preceding diagnoses to young adult bipolar disorder and schizophrenia in a nationwide study. BMC psychiatry, 13(1), 343.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διπολική διαταραχή δείτε τον παρακάτω σύνδεσμο: http://bipolar.drmalliaris.com καθώς και το πρόγραμμα διάγνωσης & ψυχοεκπαίδευσης: http://diagnosis.bipolar.gr

-

Μετάφραση άρθρου: Μυρτώ Φιλιόγλου, Ψυχολόγος, Επιστημονικός Συνεργάτης της ΕΔΟ.

Επιστημονική επιμέλεια: Δρ. Ιωάννης Μάλλιαρης, Ψυχολόγος, Διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, Επιστημονικός υπεύθυνος της ΕΔΟ.

Πηγή: Φιλιόγλου & Μάλλιαρης, 2014, maniokatathlipsi.gr . Ελεύθερη η αναδημοσίευση, ως έχει, με αναφορά στην πηγή.

 

No comments yet.

Add a comment

UA-23818293-1