ΑΘΗΝΑ (ΕΔΟ): Ασημάκη Φωτήλα 3, Πεδίον Άρεως, Αθήνα :: 210-8816137
ΡΑΦΗΝΑ (ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ): Νικηφόρου Μανδηλαρά 9, Ραφήνα :: 22940-22002
Apr 5

Ντροπή μας…

Ο κάθε ειδικός πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζει και να αποδέχεται τα όρια της επιστήμης του. Πρέπει επίσης να προστατεύει την κατάχρησή της όταν αυτή γίνεται με άλλες σκοπιμότητες ώστε να καλύπτονται τα πραγματικά αίτια γεγονότων που πολλοί θα έπρεπε να ντρέπονται και να είναι νομικά υπεύθυνοι.

Η αυτοκτονία ή η πρόθεσή της είναι μία πράξη την οποία την αντιμετωπίζουμε συχνά μέσα στα πλαίσια της κλινικής ψυχιατρικής και ψυχολογίας. Ασθενείς με συναισθηματικές διαταραχές (κατάθλιψη, διπολική διαταραχή) έχουν πραγματικά τα πιο υψηλά ποσοστά αυτοκτονίας και αυτοκτονικού ιδεασμού σε σχέση με όλες τις άλλες ψυχικές διαταραχές. Κλινικά έχουμε και την εμπειρία αλλά και την γνώση της αναγνώρισης, διαχείρισης αλλά και θεραπείας της αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Οι ψυχολογικές μελέτες αλλά και τα μοντέλα της αυτοκτονίας έχουν πλέον μία σημαντική διάρκεια επιστημονικής ζωής και βασίζονται σε ουσιαστικές μελέτες και στοιχεία.

Όμως κάπου και κάποτε πρέπει να αναγνωρίζουμε και να βάζουμε λίγο την κοινή λογική μας να δουλεύει και να αποδεχτούμε ότι αυτές οι ατομικές ψυχιατρικές και ψυχολογικές εξηγήσεις δεν μπορούν να προσεγγίσουν και ούτε να προσφέρουν σωστές αναλύσεις στις αυτοκτονίες που συνεχίζουμε να βιώνουμε σε αυτή τη κρίσιμη εποχή της Ελληνικής κοινωνίας. Αυτή η ατομική προσέγγιση είναι άτοπη και προσβλητική και καλό είναι να καταλάβουμε άσχετα με το ποια είναι η επιστήμη και η εξειδίκευσή μας ότι τα επίπεδα ανάλυσης για την εξήγηση και πρόβλεψη της ανθρώπινης συμπεριφοράς είναι πολλά. ΕΔΟ έχουμε καθαρά κοινωνικά αίτια. Αίτια που θυμίζουν και κάνουν πολύ σημαντική και σχετική τη δουλειά του Emile Durkheim που εξέτασε τα κοινωνικά αίτια της αυτοκτονίας. Πρέπει να ακούσουμε πλέον τους κοινωνιολόγους για αυτό το φαινόμενο και να επικεντρώσουμε τη προσοχή μας σε αυτούς που ευθύνονται για τα κοινωνικά αίτια που οδηγούν πολύ κόσμο στην αυτοκτονία.

Ο Durkheim όσο τον θυμάμαι και τον είχα διαβάσει μίλησε για διάφορους τύπους αυτοκτονίας βασισμένος πάντα στα κοινωνικά τους αίτια. Εάν δεν κάνω λάθος και ας με διορθώσει ένας κοινωνιολόγος εδώ έχουμε να κάνουμε με τις λεγόμενες “αλτρουιστικές αυτοκτονίες¨. Ο κόσμος αυτοκτονεί για να βοηθήσει την υπόλοιπη κοινωνία να ζήσει. Αυτό θα πρέπει να μας κάνει να ντρεπόμαστε ακόμα περισσότερο γιατί χάνουμε τους πιο άξιους συνανθρώπους μας.

Εάν δεν αλλάξουν οι κοινωνικές συνθήκες και δεν αλλάξουν οι κοινωνικές δομές που οδηγούν τον κόσμο στην εξαθλίωση και στην αυτοκτονία κανένα πρόγραμμα ψυχικής υγείας και καμία σχετική υπηρεσία δεν πιστεύω ότι θα καταφέρει να σταματήσει αυτό που γίνεται μπροστά στα μάτια μας – την συνεχόμενη εξαθλίωση και τον θάνατο.
Ντροπή μας.

Comments (2)

Add a comment
  1. April 5, 2012
    Αγαπητέ Γιάννη, δεν έχω εμπιστοσύνη στην Κοινωνιολογία γενικά για να μου αναλύσει φαινόμενα που βρίσκονται εντός του πεδίου της ψυχοπαθολογίας. Δεν ξέρω τι συνέβηκε στον κύριο, ούτε ξέρω τι συνέβηκε 1 ώρα πριν αυτοπυροβοληθεί ο συνταξιούχος στην Αλβανίδα στην Κρήτη που στραγγάλισε την 13χρονη κόρη της, πιθανώς για θέματα που συσχετίζονται με την φτώχεια. Θα ήθελα να έχω ένα ιστορικό, μια συνέντευξη, ένα ερωτηματολόγιο πριν φτάσω στο να υιοθετήσω την άποψη που φαίνεται να ισχύει στην Ελλάδα, αλλά όχι στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, στο Νεπάλ. Σήμερα είχα το μάθημά μου στην σχολή (ΓΣ θεωρίες προσωπικότητας) και συζητούσαμε τι πρέπει να συμβαίνει σε μα θεωρία προσωπικότητας ώστε να έχει εγκυρότητα. Να μην τα πω, τα ξέρεις εξίσου καλά. Ο Durkheim μελετά περιπτώσεις και θα τον χρησιμοποιήσω όταν έχω εξετάσει έναν άνθρωπο. Θα τολμήσω να πω, ότι κάτι χάνουμε σε αυτή την ιστορία και το πρόβλημα δεν είναι η φτώχεια και η εξαθλίωση. Τέλος πάντων, η γνώμη της επιστήμης μας θα έπρεπε να ακούγεται και χαίρομαι όταν σε διαβάζω. φιλικά Κ>Ε. Reply
  2. April 7, 2012
    Αγαπητέ Κωνσταντίνε, Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Προσωπική μου άποψη πάντα είναι ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν μπορεί να είναι μόνο και ούτε είναι το γνωστικό πεδίο της ψυχολογίας ή της ψυχιατρικής. Υπάρχουν αρκετοί και σημαντικοί ιατρικοί κοινωνιολόγοι που έχουν πολλά να μας πουν για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Δεν αναφέρθηκα σε συγκεκριμένα περιστατικά εσκεμμένα γιατί τότε ναι καταλήγουμε σε αυτά που γράφεις - αναφέρθηκα κυρίως στο φαινόμενο των συνεχόμενων αυτοκτονιών καθώς και στην κακή χρήση που γίνεται πάλι της επιστήμης μας για να καλυφθούν άλλα κοινωνικά αίτια και παράγοντες που πάντα κατά δική μου εκτίμηση είναι πιο σημαντικοί να ληφθούν υπόψη από τους ατομικούς παράγοντες που κατά κύριο λόγο ασχολούμαστε εμείς. Φιλικά. Γιάννης Μάλλιαρης Reply

Add a comment

UA-23818293-1